Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Bugün günlerden Pazar,
Haddini aşan azar
Sağımda ve Solumda
Melekler beni yazar

Her akşam ölürüz ölenler ile,
Her sabah doğarız doğanlar ile,
Eğer sabah uyanmamışsak,
Bilin ki doğmuşuz melekler ile.

Görünen hepimiz melek pozunda
Tırnaktan saçına dünya tozunda
Sanırım ayarı çoktan kaçırdık
Hiç bir şey olmuyor gerçek dozunda

ANALAR MELEKTİRLER
DERTLERE ELEKTİRLER
BABA EVİN ÇADIRI
ANALAR DİREKTİRLER

Sekizidir Eylül'ün
Çanı sıkkın melülün
Umurunda olmuyor
Akılsızın delinin

Derdi kederi atın,
Değere değer katın,
Bütün kötülükleri,
Melun iblise satın.

Allah'ın yanında ki değerini ölçtün mü,
Madem ki bilmiyorsun, sen de herkes gibisin,
Yoksa haddini aşıp, dilin ile sürçtün mü,
Yoldaşı mı olmuşsun, mel'un olan iblisin.

Sandın ki sen beni, elde etmişsin,
Sandın ki secdemi, engellemişsin,
Beni kolay lokma, gibi görmüşsün,
Doğrudur kendini, çok beğenmişsin,

Çekil git yolumdan, beni eyleme,

Huzurun memba-ı idi lebi
Herhangi biri değildi Nebi
Onunla kemal buldu insanlık
Onu yalnız bırakmadı Rabbi

Memed

Sanırım yaşı yirmisini aşmıyordu, hiç sesini çıkarmıyor ne iş versen itiraz etmeden yapıyordu. Ne çalışkan bir genç dedim, hele biraz daha izleyeyim diye içimden geçirdim.
Ayağında ki pantolon, bırakın ütüyü, kaç yerinden yama yapılmış, saçları kulak üzerinde, boyu kısaya yakın, sanki sakalları var gibi, kirli sakala benziyordu. Bayağı çelimsiz bir erkek evladı görünümündeydi.
Benim dükkânım da sebze halindeydi her sabah, sabah namazından çıktığım gibi dükkânın yolunu tutardım, kahvaltımı da dükkânda yapardım.
Sordum soruşturdum hamallık yapan elemanlara onların da söylediği abi yeni geldi çok sessiz iş yapmaktan yorulmuyor veya yorulmamış gibi çalışıyor, Diyarbakır’dan gelmiş, durumları iyi olmadığından çalışmaya gelmiş İstanbul’a, adı da memetmiş.