Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

İlkbaharım sorunlu, yazlarım bana küskün,
Öylesine bağlandım, düşkünden daha düşkün,
Dlimden ses çıkmıyor, sanma yüreğim suskun,
Öylesine bağlandım, düşkünden daha düşkün.

Susarsa şairler topraklar ağlar
Canlı cansız her şey karalar bağlar
Gözyaşı sel olur yürekler çağlar

Hiç kimse şaire yazma demesin,
Analar bacılar, kara giymesin

Şu sazımın telleri,uzar gider gurbete
Tellerde dolaşırım,giderim memlekete
Akortum ayaklarım,uzanmakta göklere

Telleri konuşturur,elbette ki yad eller
Yad ellerde mahzundur,hep kanayan gönüller

Aşk parçanın bütününü aramasıdır,
Sevda yüreğin vuslata çabasıdır
Duygu aşığın gerçek libasıdır.
Vuslat ise aşığın susmasıdır.

Ey hayır konuşmayan, bari susmasını bil
Şerre ait ne varsa, ne olur kalbinden sil,
Aklından geçenleri telaffuz etmekte dil,
Madem ki sen insansın insanlığa sahip çık
İnsan olmanın yolu, sonsuza kadar açık

SON MÜMİN ÖLENE DEK SUSMAZ BİZDE EZANLAR
KULAK VERİP DİNLESİN HADDİ AŞIP AZANLAR
HESAPLARIN ÜSTÜNDE ALLAH'IN HESABI VAR
ALLAH'TAN HABERSİZDİR SENARYOLAR YAZANLAR.

Konuşma sus mu diyorsun,
Susarsam ne değişecek,
İşte artık ölüyorsun,
Sen ben o herkes ölecek.

Cuma barış günüdür,
Hiç kimse küs kalmasın,
Aşkta yarış günüdür,
Hiç kimse süs olmasın

Aylardan Haziran günlerden Salı
Bizi yok saydılar sustuk susalı
Allah var gam yoktur bunu bilelim
Hiç kimse olmasın gayrı tasalı

Allah'ın sevgisinden, sakın şüphen olmasın,
Asıl yüreğinde ki, iman müphem olmasın,
Aldığın her bir nefes, Nimetullah'dır sana,
Pişmanlık duy, tövbe et, ömür süren dolmasın.