Düştüysem ben senin, önünde düştüm,
Elini uzatıp, kaldırmaz mısın,
Bütün sırlarımı, senle bölüştüm,
Niye düştün diye, hiç sormaz mısın.
Düşene kadarmış, dostluğun senin,
Çıkarını düşünmüştü
Canavara dönüşmüştü
Bana ölüm yok diyordu
Ummadık anda düşmüştü
Bize hergün pazar, kaybettik günü,
Beni benden çaldı, getirin dünü,
Bu dünya aşıkın, her gün sürgünü
Ha bugün ha yarın, farketmez bize,
Dünya düzleminde düştük denize.
Hani birlik beraberlik,
Hani nerde seferberlik,
Makası tutmayan eller
Yapmak istiyor berberlik.
Kimi benden alır beni,
Haftanın son gününde
Çok şey kaldı dününde
Ne yazık ekser insan
Düşüncede sürgünde
Ekim ayının beşindeyiz
Söyleyin biz neyin düşündeyiz
Düşümüz gerçekle örtüşmüyor
Öyleyse biz neyin peşindeyiz
Yalanla işimiz yok
Haramda dişimiz yok
Fıtrata ram olmaktan
Başka da düşümüz yok
Sana dedim ki düşün
Senin de olsun düşün
Düşünmeyi yok sayma
Olmasın soğuk duşun
Bırak sürsün itiraz
Herkes düşünsün biraz
İtirazlar sürmezse
Düşünce olmaz ibraz
Düşünceyi erteledik
Çözümleri öteledik
İnsanlık dibe batınca
El açtık yardım diledik




-
Sema Sefa
-
Atila Yalçınkaya
-
Ömer Yalçın
Tüm Yorumlarsüper bir dörtlük çok beğendim maaşaallah
Yürekten kopan bir fırtına imiş, şiiriniz.
Herdem arar babamızı yollarda gözlerimiz.
selam ve dua ile
Sevda Kenti'nin Öyküsü’nü dinlemek ister misin?
İstersen son şiirime bir göz at… Sevgilerle.