Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Aşağı tükürsen sakal
Yukarı tükürsen bıyık,
Küçük görülmesin lokal,
Küçüklerden olur büyük.

Başımı kuma gömersem, benim dünyam küçülür,
Kum içinde görülenler, dünya diye ölçülür,
Milyonlarca hücren varken, haberin yoksa eğer,
Zirvelerden dibe çöker, bil ki nefsin alçalır..

UTANIRIM
Bildiklerime bakınca, kendimi alim sanırım,
Esas bilmediklerimle, kendimi iyi tanırım,
Bildiklerim nokta kalır, bilmediklerim yanında,
Nokta kadar küçülürüm, yaratandan utanırım...........İNSANİ

Kişilerin saygınlığı ve itibardır onur,
İnsanların eylemiyle söylemleriyle korunur,
Onurdan nasip almayan, muhatabını küçümser,
Bu onursuzluk eylemi, gayretullaha dokunur.

İnsanlık genetiğe nakşedilen yasadır
Musa'nın (A.S.)elindeki bildiğimiz asadır
Sanma ki ölüleri dirilten Meryem oğlu İsadır (A.S)
Hakk'ın kudret elidir varlığa anlam katan
Bu kaçıncı güneştir doğmak üzere batan

Hesap günü çok çetin
Biter gücün kudretin
Kimseye verilmemiş
Anahtarı Cennetin

Mayısın yirmi dördü
Kim kime tuzak ördü
Ramazan geliyor ya
Bakın şeytan kudurdu

Haktan uzak durmayın
Şerre kafa yormayın,
Debdebeye dalarak,
Sakın ha kudurmayın.

İsrail kuduz bir ittir
İtlaf edilmek zorunda
Islah olmaz bir faşisttir
Yanmalı kendi korunda

Ben küfredersem ele, el de bana küfreder,
Nefse uyarsam berbat, aklım doğruyu bul der
Hakkı arayan kişi nefsi aklıyla güder
Aklı pasif kılanlar, şeytanla yola gider.