Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Tövbenin kapısı herkese açık
Hiç kimse olmasın akıldan kaçık
İnsanın özünde var kara balçık
Daha ne düşünür ne eylenirsin
Ey ölümlü neyine güvenirsin

İnsanlık bir idealdir
Kovan içindeki baldır
Bilinsin ki her ihanet
Vebal üstünde vebaldir

Bugün günlerden Salıdır
İyilik kulun balıdır
Kötüler eşek arısı
Sanırsın kara çalıdır

İnsan doğduk insan kalmaktı amacımız
Ne kadar sarp olursa olsun yamacımız
Ağacı kesen baltanın sapı misali
İnsanın Hakka ihanetidir acımız

Bê bavu bê dê mamı
Jı mıra dıbên sêwi
Kes nema êdi ba mı
Dımeşım bumê rêwi

Bana bakma sen çocuk, ben örnek olamadım,
Sakın ha çocukluktan, sakın ola vazgeçme,
Sana söz verdim ama, sözümü tutamadım,
Çocukluğun dışında, kendine bir yol seçme.

Akarsular çağlıyor, gözümün pınarından
Fırtınalar esiyor, hayatın kenarından
Tutuştu yandı kalbim, hasretinin narından,

Çekip gittin gideli güneş doğmuyor bana
Yüreğim şerha şerha yağmur yağmıyor bana

Senin tüm haklarından, bana da verilmiştir
Yeter ki haklarımın önünde duvar olma
Haksızlık defalarca Kuran'da yerilmiştir
Haksızlık yapan diye mağdurlarca anılma

Bana indi bu gece yaratanın kitabı
Banadır kitaptaki Rabbimin her hitabı
Yolcuyum gidiyorum sonsuzluk ülkesine
Kapsama alanında hayatın her etabı

Bana necilik yapmak, fıtrata aykırıdır,
Bana da sizin için, katkın nedir denecek
Sorumluluk insanın vazgeçilmez sırrıdır,
Herkese yaptığının, gereği ödenecek.