Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Unutursan sen unut, ben nasıl unuturum,
Teselli verenim yok, kalbimi uyuturum,
Arıyorum her yerde, seni bir bulabilsem,
Sevgini bebek gibi, göğsümde büyütürüm.

Ben ne dedim,
Sen ne dedin,
O ne dedi,
Söylenenler söylendi,
Su gitti kumu kaldı,
Bundan kim ne belledi,

Kapında bir kulum ey Padişahım
Tövbeyle af bekler her bir günahım
Ben putumu yıktım sensin ilahım

Kulun çok pişmandır yaptıklarından
Fıtratın yolundan saptıklarından

Özümüzü kaybettik dualar isabetsiz,
Tövbe etmemiz gerek, acilen gecikmeden,
Namazlar kabul olmaz, ihlassız iradesiz,
Allah'a iman olmaz, ben putunu yıkmadan.

Konuşmaya mahkumum
Sorma bilemem kimim
Dalgalar çarpar bana
Ben sahilde bir kumum

Açık tut yüreğine, giden bütün yolları,
Tek senin için açık, sevdiğinin kolları,
Hasretine dayanmaz, perişandır halleri,

Sen yağmur ol ben toprak, yağ benim üzerime,
Benim için özelsin, gir artık özelime,

Dönsem de kuru ağaca
Hizmetim olur amaca
Gol atma fırsatım varsa
Ben topu atamam taca

Urfa kapı benu sen,
Herkes farklı bir desen,
Ben sana kardeş dedim,
Sen de kardeşim desen.

Ben sussam tarih konuşur
Toprak konuşur taş konuşur
Sus diyemezsin yere göğe
Yıldız konuşur bulut konuşur
Bilmezler ki ikinin üçü vardır
Paraların anlamsızlığı karşısında

Bak ne günler geldi geçti,
Herkes tercihini seçti,
Bensiz olmaz diyenler de,
Sessizce dünyadan göçtü.