Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
21. yılında ve hala bir umut yaşamaya devam eden yeri gelince tökezleyen ve çoğu zaman isyan eden düşüncelerinde boğulan, düşünmekten zamanının çoğunu israf eden ama düşünmekten zevk alan isteğine göre yazılar yazan genç yaşında aşık olan, büyük idealleri olan hayallere perde çeken ve tek başına yaşamayı öğrenen bir insan olarak hayatımı böyle özetleyebilirim, saygılarımla...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!