Öğretmenler çocuğu, Kuvvacı torunuydu,
Halkının yoksulluğu en büyük sorunuydu.
Dününe onur verdi, umudu yarınıydı,
Devrimci savaşıma katıldı Sinan Cemgil.
ODTÜ öğrencisiydi, dostuna Hocam derdi,
Tam bağımsız Türkiye, demokrasi isterdi.
Topraksız köylülere çıkar yolu gösterdi,
Işık için her yöne atıldı Sinan Cemgil.
Yazarak, eylemlerle Dönüşüm istiyordu,
Örgütlü mücadele ön koşuldur diyordu.
Halkına yardım için korkusuz yürüyordu,
Nurhak’ın dağlarında tutuldu Sinan Cemgil.
Emanet kitabını bu Nevzat veremedi,
Adını çok duydu da yüzünü göremedi.
O yılların gençleri mutluluk süremedi,
Zulme karşı kaşların çatıldı Sinan Cemgil.
Halk Ozanı Karamanlı Nevzat
Nevzat DağlıKayıt Tarihi : 31.05.2026 09:37:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!