yalnızlığın en zengini1957
Geldik bir kere bir ucundan dünyaya
Hem de yapraklar sarı, dökülürken
Serindir eylülü Amasya nın sabah
Üşüdüm mü hatırlamıyorum
Sabahları üşür hep ellerim
Belki oradan kaldı bu soğukluk
Sıcağı ana kucağında tattım
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta