9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
O lafın eskiden, pek hoş bir tınısı vardı,
Duyan her çehreye, gülücükler katardı,
Şimdi duymaktan, içime fenalıklar sardı,
Tüm özgünlüğünü, tüm kıymetini apardı.
*
Tadını kaçırdınız, artık ağza almayın,
Manasını yitirdi, boşuna kullanmayın,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta