12-02-1965- [email protected]
Kapımı çalma, artık arkasında yaşamıyorum.
Geriye sadece adımlarımızın yankıları kaldı
şimdi daha sessiz odalar...
Evet, bazen, belki rüyalarda, belki uyanık,
hayalet bir, aşk dolaşır.. senin ve benim bıraktığımız..
, akşamları gün battığında,
kapıdan yürür, perdeleri oynatır,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim



