Beni üzen aslında ayrılık değil,
İhanetin vermiş olduğu o basitlik.
Kalbim her defasında kırıldı. Beklide tamir oldu, ama sevmediğini bildiğim halde sevmek…
İşte o koydu bana.
Beni üzen aslında yalnızlık değil,
Huylarından vazgeçip benim olamamandı!
Aslında sen hiç benim olmadın ki benim gibi.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta