Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
TAKILDI KALDI DA BİR SİYAH GÖZE
NE LAFA GELİYOR NEDE BİR SÖZE
YAKTI ŞU KALBİMİ ATEŞE KÖZE
HİÇ İNSAF BİLMEYEN GÖNLÜM ŞIMARIK
ODUR TEK GAYESİ DİLDE HECESİ
YAR İLE DOLUDUR GÜNDÜZ GECESİ
KİM ÇÖZER BİLMEMKİ AŞK BİLMECESİ
HİÇ İNSAF BİLMEYEN GÖNLÜM ŞIMARIK
BAKMIYOR İNANKİ AHUZARIMA
BİR KÖRÜKTE ONDAN GÖNÜL HARIMA
YARİ DERMAN DEMİŞ ŞU KALP AĞRIMA
HİÇ İNSAF BİLMEYEN GÖNLÜM ŞIMARIK
ÖNCELİKLE TÜM GÖNÜL DOSTLARINA SELAM VE SAYGILAR ...SEVGİLİ PERİNUR HANIM ÇORBAYA TUZ İSTEDİ OLANINI ALDIM GELDİM:-)
SEVGİ VE SAYGILARIMLA
Şımarık
Ömrümüz sayılı günler biter de.
Sayılı nefesler ömrü mader de.
Melekül mevt gelir onu isterde.
Gitmem der bedenden canım şımarık.
Beni hülyalara düşüren o dur.
Derd ile çöllerde gezdiren o dur.
İnsanlık içinde azdıran o dur.
Sönmem der ateşten nefsim şımarık.
Hisari bunları düşünüp yazdı.
Heceyi toplayıp kelamı dizdi.
Sazını asıp ta çarıkla gezdi.
Ağızın içinde diller şımarık
hisari 03.09.2007 saat 20.20
şımarık
bsuis
evet mesajını okudum dostluk adına geldim biraz şimarayım o zaman ,,
Seni seven varya o seni seven
Hani hecelerle şiirde öven
Herif olmaz inan hanımı döven
Özünden ömründen alır şimarık..
her sey gönlnüzce olsun dörtlükleriyle katılan gönül dostlarınada saygılarımı iletirim muhapbetiniz daim olsun,,
selam ve dua ile...
Hocam merhaba...Şımarığıma yazdım bir dörtlük..Bu arada şiiriniz siz gibiydi... İçten, doğal,su gibi....Size eşlik etmeye çalıştım..Bakalım beğenecekmisiniz...SEVGİLER...
Kalbinde uyudum mavi bilmecem
Düşlerimi verdim hikayen oldum
Geleceğim senin duygusal bahçem
Beni benden çaldın gizemli şımarık...
MEHTAP..............
.
Meşk edeni âşık sanma,yum azcık!
(Ömür biter(!) derken,olur davalık(?)
Niye yapar böyle kasten babalık?
-Suçlu o'dur!-Bizim,gözler şımarık!..
Kaldı mı ki(?) vic'dân bile satılık!
Yeyip içme,gâyri; bi' dur uyanık!
İşte böyle, yazar kasten bulanık;
-Suçlu o'dur!-Bizim,kâlem şımarık!..
(-Varsın!-Yoksun!)-İşte hepsi bi' anlık!
-İster yaşa,ister bi' öl şımarık...
..........................Zartaboz'zade
Perinur Hanım Merhaba...Uzun süredir çeşitli nedenlerle Antoloji'ye girip ne şiir ekleyebildim ne de dostları okuyabildim...Bugün sizin mesajınızı da görünce son şiiriniz 'Şımarık''ı okudum...Çok da beğendim...Giriş sayfanızdaki yenilikler ve resimli şiirleriniz beni çok etkiledi...Ayrıca Antoloji'ye giriş yıl dönümünüz olduğunu da bu vesileyle öğrenmiş oldum...Başarılarınızı ve yaşadığınız güzellikleri son şiirinize yazdığınız dip nottan okudum...Kısacası sizi can ü gönülden kutluyor, sevgi saygılarımı sunuyorum efendim...
SAYIN ÖĞRETMENİM BİRİNCİ YILDÖNÜMÜNÜZÜ CANI GÖNÜLDEN KUTLUYORUM. BAŞARILARINIZIN KATLANARAK ARTMASI TEMENNİSİYLE ÖNCELİKLE SİZE VE KATILAN TÜM YÜREKLERE GÖNÜL DOLSU TEBRİKLERİMLE. SAYGILAR...
Çekilmez olsa da nazı cilvesi,
Kaplamış içimi bitmez sevgisi,
Hele ki yok mu o canım demesi,
Aklımı başımdan alır şımarık...
BU DA BENDEN OLSUN ÖĞRETMENİM...
Gece nazlanıyor benle yatmaya
Cimciğim bahane alt ıslatmaya
Ben sarılıp yatsam kücük fatmaya
Ben büyüdümder de gider şımarık...
Yüreğiniz ve kalemlerinize sağlık
çok hoş ve çok güzeldi tebrik ediyorum...
hürmet ve muhabbetlerimle
Muhterem Hocam,
Antolojideki birinci yılınız kutlu olsun. Nice güzel paylaşımlarla, sağlık saadet içinde nice yıllara diyorum. Daha yapılacak çok dersimiz var. Diplomalarımızı vermeden bir yere gitmek yok.
Güzel şiiriniz için kutluyorum. Sevgi ile bezeli bir şiir. Sağ olsun dostlarda kenar süslerini altınla işlemişler.
Güzel bir konu seçmişsiniz. Mutlaka her insanın bir şımarığı vardır. Sevgiyle şımartılmış, şımarıklığı ile sevilmiş.
Güzeldir, hoştur. Yâd edilmeğe değer.
Sevgi semasından muhabbet yağar
Seven bir Gönüle kâinat sığar…
Bir güneş batarsa bin yıldız doğar.
Ay’ım gün’üm sensin tatlı şımarık.
Selâm ve saygılarımla.
Bu şiir ile ilgili 34 tane yorum bulunmakta