Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
semtime uğramaz, bir selam vermez
ölüyor deseler, yadına gelmez
bin gönlü var beni, zerrece sevmez
neden deli gönlüm naçar Şımarık!
Hanımefendi
Aşkı, sevdayı bilsin, tek kusuru da şımarıklık olsun. CANIMI ALSIN. KURBAN OLAM.
ŞİİRDEN KADIN'A ŞIMARIK BİR EDAYLA 10.
Dünyada bir tektir sevilir candan
Ayıramaz insan gözünü ondan
Aşk korkar bıkmış huyundan
Bir küser barışmaz gider şımarık
MUTLU OLUN, KALEMLE KALIN. BUGÜN, YARIN VE DAİMA.
SAYGILAR...
Âlimoğlu
Yazan okuyan yorum yazan yüreklere çok teşekkür ediyorum.. Şiirlerimi beni hiç yalnız bırakmadınız bir yıldır hep yanımda oldunuz.... Sağ olsun şiirlerimi bir bir okuyup ya da okumadan bir veren o kıskanç kişiye de teşekkür ediyorum::))) ismini yazmasa da olur çünkü ben biliyorum.....))) Keşke adını da altına ekleseydi çünkü bugün tam yirmi şiirimi okuyup bir vermiş.. elleri bayağı yorulmuş::))) yüreği rahatlamıştır umarım.. aman şiirlerimi silmeyi bıraksın da bir versin::))) şiirlerimin kopyası var çünkü::)))
geçen aylarda sildi tekrar eklendi şiirlerim ..şimdi sadece kendini rahatlatıyor .. şiirimin altına şurası olmamış deyip düşüncelerini yazsa ya da ben hem kıskançım hem de korkağım dese:::)))))
ŞİİRLERİMİ OKUYUP YORUMLAYAN YA DA YALNIZCA OKUYAN ARKADAŞLARA ÇOK TEŞEKKÜR EDİYORUM... SAYGILARIMI SUNUYORUM.. ELLERİNİZE SAĞLIK..
PERİNUR OLGUN
Bakmayın bu yazıyı yazdığıma bir verene hiç kızmıyorum... Sadece ona acıyorum....SAYGILARIMLA..
Yıllarca peşinden beni koşturdun
Aras nehri gibi boşa coşturdun
Sonrada terk edip uzakda durdun
Birdaha dönmem bilsin şımarık..........
bu da benden perinurcuma......mükemmel şiir yüreğine sağlık
yüreginize saglik...cok güzeldi...kutlarim
alkışlıyorum ablam saygıyla...
öfffffffffff..........öfffffffffffffff dedirten dizeler ya mükemmel size yakışan dizeler yüreğinize sağlık...tebrik ediyorum
Yüzünde işveli, muzip bir gülüş,
Bir çift zümrüt, ah bir fettan süzülüş,
O bal dudaklarda zalim bükülüş,
Can alır gibi el verir şımarık.
Bu da benden...Umarım beğenirsiniz...Sevgi ve selamlarımla...
gözlerim yollarında
sen elin kollarında
belki de kara sevda
umrundamı şımarık
iç
Sevdim diyemedim, demedim gitme
Kalbimi karartıp, tükenme bitme
Yapmaz yaptığını, bir yeni yetme
Edası nazıyla, yapar şımarık
VALLA DOSTUM ŞU AN GÜZEL;ÖVGÜLER YAZACAK DURUMDA DEĞİLİM.BORCUM ÇOĞALIYOR FAİZİYLE TOPTAN ÖDERİM SEVGİLER
Bu şiir ile ilgili 34 tane yorum bulunmakta