her fırça
saklayamaz yüzündeki çizgileri
her dokunuş
unutturamaz geçmişin izlerini
her renk
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




her çocuk
büyüdükçe küçülmez düş bahçesinde
sorgulayıcı her satırı...sadece güzel dizeler değil..tebrikler
Yazmış severek okuduğum kalem...Kutlarım. Sevgilerimle
ve her kalem
döktürmez böyle...Sevgilerimle şiirin deli kızı..
Portrelerde; kaleminiz... biz.
kaleminize sağlık kardeş
saygılar
her kalem
yazmaz bu portreleri,güzelliğiyle..
...
kaleminize sağlık diyorum...tebrikler.
sevgili tülay ...kutluyorum anlamlı güzel dizeleri...
sevgiler..
her inasanın nasıl büyüyeceği ve her çocuğun büyüdükçe düş bahçesinde küçülmeyeceği..üstad
siz böyle güzel yazınca şiire ilgim da da artıyor...
Hayat ders değildir.
İnsan yaşarken hayatı farkedebiliyorsa ölümü ve dönüp dokunabiliyorsa kendine bu da onun fakındalığına göçüdür...
yüreği kelebeğim:)
Bu şekilde oluşuyor mozaik, birbirine benzemez binlerce taştan oluşan bir bütün... Tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 10 tane yorum bulunmakta