Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
her çocuk
büyüdükçe küçülmez düş bahçesinde
sorgulayıcı her satırı...sadece güzel dizeler değil..tebrikler
Yazmış severek okuduğum kalem...Kutlarım. Sevgilerimle
ve her kalem
döktürmez böyle...Sevgilerimle şiirin deli kızı..
Portrelerde; kaleminiz... biz.
kaleminize sağlık kardeş
saygılar
her kalem
yazmaz bu portreleri,güzelliğiyle..
...
kaleminize sağlık diyorum...tebrikler.
sevgili tülay ...kutluyorum anlamlı güzel dizeleri...
sevgiler..
her inasanın nasıl büyüyeceği ve her çocuğun büyüdükçe düş bahçesinde küçülmeyeceği..üstad
siz böyle güzel yazınca şiire ilgim da da artıyor...
Hayat ders değildir.
İnsan yaşarken hayatı farkedebiliyorsa ölümü ve dönüp dokunabiliyorsa kendine bu da onun fakındalığına göçüdür...
yüreği kelebeğim:)
Bu şekilde oluşuyor mozaik, birbirine benzemez binlerce taştan oluşan bir bütün... Tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 10 tane yorum bulunmakta