İstanbul’un batı ucunda bir kıyı hafızasıdır;
Hem yanı başımızda, hem bir ömür uzak.
Adı dillerde kış ve soğukla anılsa da hep,
Yazın en çıplak hatırasını kurar tenimizde.
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta