Sana soğuğum her günden, biraz daha.
Bıçak açmaz kilitli, düştü ruhuma zemheri.
Unuttular beni en sevdiklerim kışta, ayazda.
Boy veriyor yalnızlık merhametsiz hem de soğuk.
Yüz yıl oldu buralardan gideli herkes.
Ne çıktı buldular mı acaba aradıklarını.
Gitmeleri sözlüklerde hemen kaldırmalı.
Yeri olmasın, hiçbir kelimede bahsi.
Doğmamalı, gelmemeli bırakıp gidecekler.
Sonra hüzünler kaplıyor çöküyor, gökyüzü ayaz.
Şaşılacak kadar tenha, alabildiğine sesiz.
Griler bulaşıyor, oluyor vazgeçilmez gerçek.
Kenan Gezici 01 /02/2026
Kenan Gezici
Kayıt Tarihi : 1.2.2026 19:16:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!