Hoşça kal dedin, yandım içimde
Külüm sana değdi, bilmedin gitti
Sur ördün kalbinin eşiğinde
Ben kapı önünde silindim gitti
Bakır dedin bana, paslı dedin
Aynaya bakmaya yüzüm kalmadı
Diken ektiğim o bahçelerde
Gül olup açmaya gücüm kalmadı
Cennet gözünden kovuldum ya ben
Cehennemim oldun iki gözlüm
Affın ak süt gibi helâl olsun
Ben kendi nefsimde düğüm düğüm
Azad ettin sen, bağışladın da
Ben kendimi hâlâ bağışlamam
Yaktığım o umut çiçeklerini
Bir daha gönlünde yeşertemem
Hoşça kal deyişin hüküm gibi
Yüreğim mühürlü kapı şimdi
Sen umuda yürürken dimdik
Ben gölgemde kayıp bir isimdim
Kayıt Tarihi : 17.2.2026 13:42:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!