Bir fizan tuğla aralıklarında
Hayatı yargılar
Enkaz altında kalmış düş(ler)
Kaçmaya derman yok
Yollar karanlığa hapsetmiş ruhunu
Bir mum ileriye dönük
Gölgem değdi sana, bilmeden çiğnedim sesi,
Bir suskunluktun — ürpermiş aynalarda gizli.
Zaman, eğreti bir rüya gibi büküldü dudağında,
Ben seni, en çok susarken duydum aslında.
Harflere dokunmadan yazdım seni,
Geldin —
Varlığınla eğildi bütün anlar,
Gülüşün bir fısıltıydı,
Tanrının unuttuğu en güzel sır.
Adımı unuttum—
hatırlayan şey ben değildim zaten.
Bir ses vardı,
önce yankılandı
sonra anlam taklidi yaptı.
Bana ne oldu böyle?
Sevda denen oyunun,
Öznesi oldum ansızın.
Yağmurlar bizim için şarkılar söylerken,
Yüreğim senin için çırpındı geceleri.
Gözlerim seni,
Ellerin koca bir kıt'ayı silmekte.
Biçare gecenin koynuna büzülmüş vuslat,
Tanrı'nın türküsünü mırıldanmakta.
Gökyüzünün tüm yıldızları cebinde.
Gülüşünün kenarı, iki katre sevinç.
Bir acı birikiyor ruhunda,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!