Yüreğimizin ambarından eşiyoruz idaremizi.
Bölünmenin tüm acılarından,
Yanarak paylaşıyoruz güzellikleri.
İnancımızın çelikliği
Parlatıyor anlımızı.
Ve yükümüz artıyor yürüdükçe…
Olur, olmadık yerde sana dönüyorum.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta