Şiirsel Rabıta
İnsan-ı Kâmil’i düşünürken
Başım düştü içime
Gözlerim kapandı
Bir an…
Gördüm ki
İnsan-ı Kâmil bende
Gönül aynasında
İsmiyle, cismiyle
Bana gülümsedi
“Hoş geldin” der gibiydi
Bir an o ben oldu
Ben onda eridim
Her hâlim O’na benzedi
Sözüm, susuşum
Oturmam, yürüyüşüm
Düşüncem
Bir bedende
İki nefes gibiydik
Kalplerimiz
Görünmez tellerle bağlı
O ne düşünse bende aynı
Bir kelimeyi nasıl söylerse
Dilim O’nun izinde
İçimde derin bir sükûn
Gönlüm ledünle dolu
Ya Rab, bitirme bu hâli
Meğer Firdevs içimdeymiş
O kabul buyurursa
Elbet…
Kayıt Tarihi : 4.2.2026 10:04:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
her gün yapılır




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!