O gün ki öldüğümde ne bir demet çiçek ne bir gonca gül
Dert ile başucumda ötmesin bülbül
Dünya malı dünya da kalsın vasiyetimdir benim
Beni güllerle menekşelerle değil şiirlerimle gömün
Sanat en mukaddes meyvesidir insanın
Elbet sönecek her kese bir gün parlayan güneşi dünyanın
Yüz yıl oldu yüzünü görmeyeli,
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.
Devamını Oku
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta