Şiirin sesi Şiiri - Ömer Tural

ŞEHİDİN SESİ

Ey göğe yükselen suskun bir çığlık,
Toprağın kalbinde saklıdır sırlar.
Bir bayrak gibi dalgalanır adın,
Zamanı aşan bir yemin var, anlar.

Kan değil dökülen — nur olur akar,
Her damlası secde, her damla duadır.
Toprak seni saklar sanılır amma,
Göklerin bağrında yerin hazırdır.

Bir hilâl titrer hep kirpik ucumda,
Her yıldız bir şehit gözüdür şimdi.
Geceyi delip de bakan o bakış,
Kıyamet gününe nöbettir sanki.

Ey anne! Sabırla büyüttüğün can,
Bir millet yazgısına yazıldı bak.
Gözyaşın rahmettir bu aziz yurda,
Her damla cennete açılır ancak.

Siperden yükselen tekbir sesleri,
Arşa varan kutlu bir nida gibi.
Ne ölüm korkusu, ne dünya malı,
Şehit dediğin Hakk’a gider diri.

Ey millet! Unutma bu kutlu yolu,
Her karış toprağın emanettir bil.
Kan ile yazılmış bu yüce destan,
Silinmez, yürekte ebedîdir dil.

Unutursan eğer bir gün bu hakkı,
Taş dile gelir de toprak haykırır.
“Can ile aldık biz bu güzel yurdu,”
Şehitler susmaz da tarih haykırır.

Tural der ki: Bu yol Hakk’a varır,
Şehidin kanıyla bayrak savrulur.
Unutma ey gönül bu kutlu sırrı,
Vatan şehit ile ebedî olur.

Ömer Tural