Köhne bir gecekonduda vurdum kendimi
Duvarlarında ne Che’nin resmi vardı,
ne de Deniz’in
Hiç acımadım, hiç kanamadım
gözümü kırpmadım bile
Cesedimi bulamadılar
ömrümün yıkıntılarında
Sana büyük bir sır söyleyeceğim Zaman sensin
Zaman kadındır İster ki
Hep okşansın diz çökülsün hep
Dökülmesi gereken bir giysi gibi ayaklarına
Bir taranmış
Bir upuzun saç gibi zaman
Devamını Oku
Zaman kadındır İster ki
Hep okşansın diz çökülsün hep
Dökülmesi gereken bir giysi gibi ayaklarına
Bir taranmış
Bir upuzun saç gibi zaman




nedense şiirlerinizden tanıdık bir hava kokluyorum..gerçekten duvarlarınızda iki resmin olmayışı sebebpsiz bir vurulma gibimi geliyor ne )))) Bu arada güzel bir anlatım sevdim.durmadan yazın..Rıfat Gürsoy
şairin hayatı ve hayata karşı duruşu sorgularken ki cümlelerinde 'che' imgesi dikkatimi çekti. yaşamsal her mekanda bulunması olağan herhangi bir nesne gibi vurgulanması, toplumun düşünsel boşluğuna çağrışımlar yapmasının dışında şiir; çarpıcı, asi, özel ve güzel:)
Gerçekten harika!!!Tebrikler Sn.Şair
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta