geceydi,
arsızca ıslığını çalıyordu rüzgâr.
ötelenmişliğimin hüznündeydim.
bir türkü tadındaydı yalnızlığım.
oysa;
öyle kalabalıktır ki benim içim.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Yüreğin tutunduğu dal şiir, sığındığı liman şairse ve
türkü tadındaki yalnızlıktan beslenip doğuyorsa böylesine
güzel ve yeni dizeler, varsın sabahlar uzak, gülüşler
tuzak olsun................
sevgilerimle....................İNCİ GERMENLİLER
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta