Gecenin koynunda sustu bütün yollar,
Bir yanım bekledi, bir yanım yorgun.
Ne kadar sarılsam geçmişin izine,
Avuçlarımda kaldı yalnızca hüzün.
Bir zamanlar içimde büyüyen bahar,
Şimdi sessiz bir kışa dönmüş sanki.
Adını anmasam da her nefeste
Bir hatıran dokunuyor kalbime gizli.
Çok uzaklardan gelen bir ses gibi,
Kayboldu umutlarım gecenin içinde.
Ben yine kendime “sabret” derken,
Kader ağır bir perde çekti önüme.
Nice yollardan geçtim, izler bıraktım,
Kimi dost, kimi düşman çıktı karşıma.
Bir sevdayı taşıdım yıllar boyunca,
Sonunda kendimi bıraktım ardımda.
Şimdi ne bir sitem kaldı dilimde,
Ne de kapısını çalacak bir düş.
Gidenin ardından bakmıyor gözlerim,
Ama kalbim hâlâ ona dönük.
Belki yarın başka bir sabah doğar,
Belki küllerinden uyanır içim.
Fakat bazı hikâyeler bitmez aslında,
Sadece susar…
Ve insan, içinde taşır bütün geçmişini.
Kayıt Tarihi : 1.09.2026 20:32:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!