Şiir Yüklü Tren Şiiri - Gülcan Arıkan

Kahrolasın demiyorum ama
Üzül ikimize sen de,
Sende biraz hatrım kaldıysa...
Uykuların kaçsın bazı geceler
Uyan öyle susuz, yalnız ve ateşler içinde
Rüyalarına girsin ağlayan gözlerim,
İçini yaksın kalbim,
O kalbim ki;
Yalandan bir "kendine iyi bak" temennisinin
Yıllarca onu avutacağını zannettiğin...

Herkesin mumla gerçek sevgiyi aradığı
bu sahtelikte,
Elinin tersiyle ittiğin sevdam
Dert olsun sana zaman zaman...
O kapıdan her giren benim gibi olur sanma
Her zaman böyle seven çıkmaz karşına
Dizlerini döv demiyorum ama,
Üzül ikimize sen de,
sende biraz hatrım kaldıysa...

Şimdi ben gözlerimi kapatıp atlıyorum
Şiir yüklü,deli hızlı bir trenin önüne
Kalbimi,beynimi parçalıyor demirleri trenin
İkimize de gül bahçeleri vadetmedi bu hayat,
bilirim...
Hayata rağmen hep iyimser olan bendim,
bilirsin...
Seni bu hayatta herşeyin ötesinde sevmiştim
Ben vazgeçtim kendimden,
Kitaplarımdan, şiirlerimden,
Sevgimden, sitemimden vazgeçtim
İkimizden vazgeçtim..

Şimdi ben gözlerimi kapatıp atlıyorum
Şiir yüklü, deli hızlı bir trenin önüne...
Ben vazgeçmişken kendimden böylesine
Katlanmışken tek taraflı bu sevginin tüm zahmetine
Kahrolasın demiyorum ama;
Üzül ikimize sen de...

Hatrım kaldıysa
Zahmet olmazsa
Üzül biraz sen de...