Şiir Kıtalar Aşarken

Bu sabah, kilometrelerin ve saatlerin aslında ne kadar anlamsız olabileceğini bir kez daha gördüm.

Ben İsviçre'de yeni bir güne uyanıyordum.

Yayın sahibi Almanya'daydı.

Kıymetli dostum ise Kanada'dan katılıyordu. Ben yeni bir güne uyanırken, onun şehrinde gece daha yolun başındaydı. Saatler gece yarısını henüz geçmişti.

Üç ayrı ülke...

Üç ayrı zaman...

Aynı şiir...

Konuşulan yalnızca şiir değildi.

Şarkılar da vardı.

Kelimeler de...

Ve kelimelerin insanları birbirine nasıl görünmez bağlarla bağladığı vardı.

Sonra dostum, benim şiirlerimi okumaya başladı.

O an hissettiğim duyguyu tarif etmek kolay değil.

İnsan yazdığı bir şiiri kendi sesinden defalarca okuyabilir.

Ama onu, kıymet verdiği bir insanın sesinden duyması...

İşte o bambaşka bir yolculuk.

Şiir, yalnızca yazanın değildir.

Onu hissedenin, seslendirenin ve yüreğinde taşıyanın da olur.

Belki aynı şehirlerde yaşamıyoruz.

Belki aynı ülkelerde de değiliz.

Ama sanatın en güzel yanı tam da burada başlıyor.

Bir şiir, Kanada'nın gecesinden Almanya'nın sabahına uğrayıp, İsviçre'nin yeni doğan gününe ulaşabiliyor.

O an anlıyorsun...

Mesafeler sadece haritalarda vardır.

Bengül Yağıbasan