Şiir Gibi İnsan

Bakışında kadim bir kitabın huzuru,
Sözlerinde ince bir ney sesi gizli.
Her adımı, toprağa değen bir mısra gibi,
Ruhunda fırtınalar sussa da, duruşu belli.

​Bir gülüşü var ki, sanki aruz vezni,
Dengeli, zarif ve derin bir mana.
Kalbiyle dokunur hayatın tozlu rafına,
Işık olur karanlıkta kalmış her cana.

​Kimi zaman hüzünlü bir eylül akşamı,
Kimi zaman baharda açan ilk tomurcuk.
Onunla dertleşmek, bir şiirin içinde,
Yorulmadan yürümek gibidir çocuk çocuk.

​Ne kâğıda sığar kalbi, ne mürekkebe,
Kendi ömrü başlı başına bir şaheser.
Dünya telaşında savrulurken herkes,
O, nezaketiyle ruhlara bir meltem gibi eser.

Gönül sayfasında açılan bir gül,
Ruhunda yankılanır şakıyan bülbül.
Zarafet mülkünde bir yüce sultan,
Şiir olur akar Emin Sultan.