Ben şiir yazıyor sanıyordum kendimi.
Bir okuyucum bile yoktu,
Dolanıp duruyordum kendi döngümde
bir şiir mırıldanırken yine.
Bir güzel gördüm o bahçede;
yüzü şiir gibi,
bakışları şiir gibi,
yürüyüşü, duruşu şiir gibi.
O an ben vuruldum o güzele.
Belki düşmedim yere;
ayaktaydım, sendeledim, yıkılmadım, seyreyledim.
“Bu şiir gibi kız kim?” dedim.
Yollarına çıktım, bir kusur arar gibi;
bulamadım bir eksik, ne fazla,
ben adeta vurulmuşum gibi.
Var sol yanımda bir acı gibi,
bir şiir gibi.
Farkıma varmadı benim, belki de umursamadı,
ama ben şaşkınım gördüğüm o günden beri.
Artık şiir yazamıyorum o güzeli göreli,
artık sadece okuyorum ben o güzeli sezeli.
O kızı şiir gibi yazan ezeli.
2019
Eyüp Dalkılıç 2Kayıt Tarihi : 16.07.2026 13:52:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!