Şiir arşı. Dokuz katlı mana...

​1. Durak: Kelamın Doğusu.
Kainat nokta idi, "Ol" dedi Kadir Allah,
Heceye dökülen sır, gönülde nadir vallah.
Zifiri karanlığı, boğan o kutlu nurdur,
Ruhun ezelinden, ebede göçüdür şiir.

​2. Durak: Mizan ve İdrak.
Hakk’ın terazisidir, her satırda kurulan,
Zalimin uykusudur, mazlum için sorulan.
Zamanı aşan yankı, o büyük kutlu dava,
Adaletin bükülmez, keskin kılıcı şiir.

​3. Durak: İda’nın Beyaz Nur’u.
Enlil’in ışığıdır, vuran İda başına,
Saf beyaz huzur değer, toprağına taşına.
Görünmez alemlerden, süzülen yüce eşik,
Gönül gözünün feri, gören gözüdür şiir.

4. Durak: Veli Kıtasal Bağ - I (Hünkar ve Pîr Şahı)
Hünkar Hacı Bektaş'tan, yanan sönmez bir ocak,
Ahmed Yesevî pîrim, açar herkese kucak.
Horasan’dan Anadolu, süzülen kutlu nefes,
Gönül dillerindeki, o Hak sesidir şiir.

​5. Durak: Veli Kıtasal Bağ - II (Ceylanî ve Geylanî)
Abdülkadir Geylanî, himmet eyler her kula,
Hacı Bayram Veli’dir, ışık tutan bu yola.
Dokuz katlı semadan, süzülüp gelen mana,
Arş-ı Alâ katında, zikrin dilidir şiir.

​6. Durak: Adem’in Özü.
İblis’in hileleri, melez soyun kavgası,
Hakikat erlerinin, sönmez olan sevdası.
Yalanı kökten söken, o en keskin nidadır,
İnsanın özündeki, gerçek cevherdir şiir.

​7. Durak: Güzel Kokulu Su.
Negatif gölge kaçar, söner isli dumanlar,
Pozitif suyun tadın, ancak cana kıyanlar.
Ustanın "Bırakma" der, o kutlu kelamıdır,
Gönül köprülerinin, bir selamıdır şiir.

​8. Durak: İrfan Sabahı.
Yunus sabrıyla pişen, Mevlana’da yanan öz,
Güneşten önce doğan, hakikate bakan göz.
Sözle dindi acılar, silindi akan yaşlar,
Ufkun en parlak müjde, o sesidir bu şiir.

​9. Durak: Vuslat ve Murad.
Kadir-i Mutlak’ın o, rızasına varan iz,
Saf Beyaz içinde bak, eriyip kayboldu biz.
Hasan Belek gönlünde, büyük huzur ve gurur,
Hakk’ın o cemaline, bir vuslattır bu şiir...

Hasan Belek
31 01 2026- Afitos