Sihrini Ruhuma Sal Şiiri - Gülay Özdemir

Bugün tüm nergisler senin kokuna durmuş,
Yamaçlar sevdanın sofrasına dönüşmüş,
Aşkın renkleri birbirine karışmış usulca,
İçimde çoğalan bir bahar gibi büyümüşsün.

Sihrini ruhuma sal, bırak aksın içime,
Gönlümün tomurcuklarını incitmeden dokun,
Adını her nefeste yeniden öğreneyim,
Sevmenin en çıplak hâliyle kalayım.

Çılgınca sevdim mi, yoksa eksik mi kaldım,
Bunu zamanın suskun aynalarına sordum,
Cevap yerine senin gözlerin düştü içime,
Bir bakışınla bin mevsim yer değiştirdi.

Kaptır kendini ılık rüzgârların diline,
Esintilerden ilham al, bana savrul,
Mısra mısra dökülsün yüreğinden sesin,
Nergis kokulu bir şiir gibi çoğal içimde.

Yüreğinin renginde doğsun bütün güneşler,
Körleşmiş gecelerime sabahlar serpilsin,
Sevdanın sonsuz sofrası kurulsun yeniden,
Yaralı yerlerimize merhem gibi serilsin.

Biraz daha kal, dağılmasın bu büyü,
Zamanın sert elleri değmeden sana,
Adını içimde saklayan bir sır olayım,
Seninle tamamlanan bir eksik gibi.

Ve eğer gidersen bir gün sessizce,
Ardında bıraktığın ışıkla yürürüm yine,
Çünkü sen, yalnızca bir sevda değil,
Ruhuma işlenmiş bir sihir gibi kalırsın.
27.03.2026
~ Gülay Özdemir ~