Sığınagım Şiiri - Efsun Bkr

Her fırtınada kapını çaldığım,
Dünya yorduğunda dizine daldığımsın.
Dışarıda bin ah etsem, bir sana susarım,
Çünkü sen, kalbimi emanet aldığımsın.

"Beni üzme" derken titriyorsa sesim,
Senden başka gidecek yerim yok diyedir.
Eğer sen kırarsan kanadımı, sevgilim,
Gökyüzüm küser, nefesim biter,

Bu can kime gitsin, kime şikayet etsin seni?
Herkes vursa iyileşir de izi,
Senin tek bir sözün devirir bizi.
Seni sana anlatamam ki canım yanınca,
Zira dermanım da sensin, yaramın tek izi.

Sana sığındım ben, en yalın halimle,
Yıkma kalemizi, vurma beni sevginle.
Çünkü sen üzersen beni,
Sessizliğimden başka kimsem kalmaz bu şehirde.