Ben denizin uğramayı unuttuğu kumsallardan biriyim.
Soyunuyorum,tüm benliğimle karşında,
Bu kadar yalın olmam korkutuyor seni değil mi?
Neden sadelikten korkup karmaşaya dalar insan?
Bilmediği bir hüzünden bile hüzünleniyor bir an.
Ve ben sıfırları tükettim koşuyorum yoluna...
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Ben denizin uğramayı unuttuğu kumsallardan biriyim.
Soyunuyorum,tüm benliğimle karşında,
Anlamlı bir başlangıç olmuş dişzeleriniz.
Kutluyorum yüreğinizi.
Selamlar ve saygılar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta