gözlerinin feri sönmüş
kemik torbasına dönmüş
gören der çoktan ölmüş
senin sıfır bedenin
damarlar çıkmış etinden
kemikler sayılır çitinden
seni seviyorum demek,
hiçbir zaman bu kadar güzel olmamıştı.
hiçbir zaman böylesine,
sevip sevilmemişti bu yürek.
yüreğinde bana ve sevgime yer varmı?
yer var mı aşka ve umuda?
Devamını Oku
hiçbir zaman bu kadar güzel olmamıştı.
hiçbir zaman böylesine,
sevip sevilmemişti bu yürek.
yüreğinde bana ve sevgime yer varmı?
yer var mı aşka ve umuda?




Konu olarak güzel bir noktaya değinmişsiniz.Yazıkki kapitalizm insan bedenine bile yön verip,kazanır.Dayatma ve uydurma gğrsel güzelliklerin aldatıcılığından vazgeçilerek önce insan olmanın değerini bilip yaşamalıyız.Lakin insan(tabiki bedeni de)ne kucak dolduracak bir oyuncaktır,ne kış gecelerinde soba niyetine ne de vitrin de manken...saygılarımla.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta