Özledim gül yüzlü yar
Öyle özledim ki seni
Ne gurur kaldı heybemde nede öfke
Nefretimin bile miadı doldu
Acı ve kekremsi kokuyor tenim
Gözlerim yağmurlu
Dudaklarımda suslar
Bir sen varsın yüreğimin ta derinlerinde
Ben sensiz doğan güneşe bile kızarken
Şimdi yokluğunun ayazında dona kesen ellerimi nefesimle ısıtmaya çalışıyorum
Çok zor sensizlik
Hiç ayak parmağını sehpaya vurdun mu
Ondan bile daha acı sevdiğim
Şimdi bütün acıların mutsuzlukların ipini bırakıyorum
Uçtukça gökyüzüne
Bedenime giren mutluluğu kana kana içiyorum
Bir sen varsın birde sana gel diyemeyen dilim
Dilim dudaklarıma yüreğim ise bana davacı
Bitsin Allahım bitsin bu sancı
Ağır kanamalı şimdi geçmeyen bütün dertlerim
Yara geçti izi kaldı sevdiğim
Dilim lal ellerim naçar dudaklarım lebsiz dizlerimde fer yok
Anla sevdiğim anla
Bu sana ilk gel deyişim
İlk can verişim avuçlarında
Ansızın değdir dudaklarını dudaklarıma
Nefesin bir kere daha hayat olsun canıma
Nefesi sür şifa niyetine yaralarıma
27.7.2020 14:02:31
Kayıt Tarihi : 18.07.2026 19:00:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!