9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Kalp atışımdaki sessiz çığlığa, bir şifa,
Bitmeyen sancılar içimi dağlar, ne bilsin.
Silinmez hatıranın en küçük esintisi,
Gülüyorken yüzüm içim kan ağlar, ne bilsin.
*
Sensizken alamıyorum bir yudum havayı,
Hasretim ağır düşürüyor, yaşam azmini,
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta