Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Şiire eşimi askere gönderdiğimde hasretle yazmaya başladım. Aslında başlamak değil duyguları bir kaç mısraya sığdırmaktı.
Mektupları tekrar okumak içimden geldiğinde şiirleri gördüm. Bir tanesini ekledim.
Sevginizi sahip çıkın. Aşk nadiren gelir ama farkında olmadan çıkıp gittiğinde siz farkında bile olmazsınız. Gittiğinin farkında olduğunuz da sevdiğinizin de gitmiş olduğunu anlarsınız.
Pişmanlıklar geri dönüşleri getirmez. Acıları, kayboluşların özlemini çekersiniz. Haya ...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!