Sibob zazaz Şiiri - Dersu Turan

Metropole hayatlarımızı emanet ettiğimiz bir kutuda farkettim ki
Kendi benliğini, yaşanmış hayatlara maskelemek, çok egoist bir eylem çıplak gözle.
Azcık zeka döksek baharat gibi
Farkederiz eylemin altındaki öfkeli zazayı.
En sevdiği oyuncağı zincirleri olmuş bir çocuk.
İnsancık dolu bir kutuda farkındalığı sevgi saçmıyorsa. Bencil olduğundan olabilir
Korkun varsa çok abartma.
Stabillik ne kadar linear ki uydurduğumuz bu hayatta.
Aldım zazaları ,öpücük attım.
Onlarda kendilerini kurulamaya bıraktı
Çocuk kim bilir topu hangi mahalleye attı.