Karalar, kapkara karalar
Aydınlığıma gölge karalar
Gecelerimi aydınlatan
Bir çift bol kirpikli karalar
Onsuz kapkara diyarlar
Kurumuş dudakların su serapları bile,
Ben aradım bulamadım
arayan bulsun isterim
dua eder söylerim
isteyene çattır deyi
Er kişi sevdimi
Sakın arkana dönüp bakma
Bulacak ve alacak hiçbir şey kalmadı
Hayatı yavaş yavaş mendillere bırakma vakti,
Geldi mi acaba ıslak mendillerin intikam saati.
Bir yel esintisinin tadı kaldı, ömür vapurunun kalktığı limanda
Boğuldum mu yoksa ben, bu limanın en derin sularında,
Hani insan dalar ya...
Dalarda, taa uzak bilmediği diyarlara
Sanki yolu ezbere biliyormuş gibi koşar ya...
İstemezde gözünün yaşı dökülsün
Döküldüysede silinsin
Kalır avuçta bir tutam kin
Özgür gökyüzünün altında yaşayan,
esarete hayran insanlar...
Bende, sizin, bunu normal görmenizdeki inandırıcılığınıza
şaşkınlıkla hayranım.
Uçmak güzeldir
tabi, bir kartal isen
kral olmayı isteyebilirim
aslan ruhum var ise
zalim olmaktan kaçamam
vicdanım terketmişse
Gitmenin kolaylığını
kalmanın zorluğuna sattım
iyi bi alışveriş olmadı belki ama
aşksız bir kalpten dolayı
güzel bir indirim kazandım...
Yıllar gözlerinden çok şey almış
En başta ışıklarını...
Alttan geçen asfalt kaldırımı çizgiler,
Nasılda işlenmiş düzenlenmiş,
Gözlerinde geçit gibi...
Ama sen;
Bir türküde bulduğum güzellikti sende aradığım
Gösterişli yakamozlarda buluşmayı ben istemedim
İnan gözlerindi sonunda yalancı çıkan
Yumruk sıkmayı ellerine ben öğretmedim
Vefasızlığın gönlümün misafiri
Saçların rüzgarın yareni
bitmek bilmeyen bir yol ise hayatın
yolcu olmayı kabullenmelisin
herkes ve herşey yolunda sana bakıyorsa
saklanmasını bilmelisin
ağır gelmemeli kalbine sevgi
dayanabilmelisin,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!