Özlemek zorlamıyor
Sadece zaman, daraltıyor sabrımı
Suyun akışı gibi duru aslında düşüncelerim
Ay’a uzanıyor sessizliğimin yankısı
Gözlerini kapatınca,
Zihnin, seni, başka bir dünyayı görmeye zorluyor
Senden istenen,
isteneni yapman.
yapman ve susman.
Susarak gürültü yapmaman,
Konuşarak sessizlik yaratmaman...
Gözlerin sadece görmeli,
Bugün hiç dışarı baktın mı?
Perdelerini aralayıp, çocukları seyrettin mi?
Bugün hava nasıldı deyip merak ettin mi?
Özlemini çektiğin denizi görmek için,
Ayaklarına söz geçirebildin mi?
Götürün diye...
Karalar, kapkara karalar
Aydınlığıma gölge karalar
Gecelerimi aydınlatan
Bir çift bol kirpikli karalar
Onsuz kapkara diyarlar
Kurumuş dudakların su serapları bile,
Yıllar gözlerinden çok şey almış
En başta ışıklarını...
Alttan geçen asfalt kaldırımı çizgiler,
Nasılda işlenmiş düzenlenmiş,
Gözlerinde geçit gibi...
Ama sen;
Günümü dünden ayıran neydi?
Belki de yeni bir hayatın başlangıcıydı
Paylaşmak gerekliydi belki de,
Dünüme sığmayıp bugünüme sarkan neydi?
Bir eksik bir fazla bilmediğim şeydi, beni rahatsız eden
Kim bilir, belki de...
Seni dün rüyamda gördüm
Bana el sallıyordun
Neden aramıyorsun diyordun...
Ağlıyordun
Bense,
Sana bakıyordum
Bitti sandığım herşey,
Meğer içimde başlayan Senmiş...
Görünmez yollarda ayak izlerin
Tanıdım seni,
Sendin Güneşi tutmak isteyen,,
Herşeyin avuçlarına sığacak kadar küçük olduğunu zanneden,
Sakın arkana dönüp bakma
Bulacak ve alacak hiçbir şey kalmadı
Hayatı yavaş yavaş mendillere bırakma vakti,
Geldi mi acaba ıslak mendillerin intikam saati.
Bir yel esintisinin tadı kaldı, ömür vapurunun kalktığı limanda
Boğuldum mu yoksa ben, bu limanın en derin sularında,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!