Düşler deryasında dalgaya kapılmış meczup gibiyim
Can çekişen takatim adressiz yelkenlilere tutunmanın çabasındayken, firar eden yalnızca bende ki sen değildin
Elvedaları kaçarken tanıdım tanıyalı
Güneşin yüzleri
İlk akşamdan Öpüp Vedalaşarak
Uzun gecelere teslime hazır olduğu
yaprakların incelerek savrulduğu
Bulutların bir birileriyle sarmaş dolaş yoğrulduğu o gün
Tufanlardan dindirilmiş bir gündü
Nefesini ne kadar doğru üflersen üfle
Bir ıslık çalmaya dur
Muhabbet tellalları davetkâr bakışlarını
üzerine çevirir
Üşüşür etrafına çakallar
Nefesini ne kadar doğru üflersen üfle
Bir ıslık çalmaya dur
Muhabbet tellalları davetkâr bakışlarını
üzerine çevirir
Üşüşür etrafına çakallar
Bir karelik hatırandı
yıllarca bakıp durduğum
sadece bir
Eylülü taktığın gözlerini ezber ettim
bir de ellerini
Limon çiçeği yanakların titretti içerimi
Bir türkü duyulur uzaklardan
Özlem bulutları yapışır gözlerine
Acıya çalan burukluk gelir oturur döşüne
Rüzgârlar susar
Sular donar
Nefesle hesabın ağırlaşır
Ve sen
Yine görmeyeceksin gözyaşlarımı
O bankta yâd ederken en güzel anıları
Soğuk nisan yağmurları
İşleyecek içimize iliklerimize
İşte;
İyisiyle kötüsüyle Eylül de bitti
Son cemreye ulaşır mıyız bilinmez
Az sonra göçmen kuşlar da uçuşur
Zaman rehin alsa da hücrelerimizi
Deniz ötesi diyarlarda kalsak da esir
Artık;
Ben o eski ben değilim
Ne hüzünlere yoldaş oluyorum ne de yoldan dönenlere arkadaş diyorum
Ayakkabılarımı çıkartıp
Çözdüm saçlarımı
Sahiller'in ılgıt rüzgarlarıyla esiyorum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!