Zamanlar yorgun
Mekanlar yorgun.
Yutağımda sakinliğini saklamış
Kelimeler dizi dizi.
Kendime kızmayı bile bıraktım çoktan.
İçimde ki harlı büyük ateşin
Herkes siz
yapabilmektir,
Seyrine daldığın YER.
Kendine ihanet ettiğini düşünürsün ya,
İçimizin ısındığı minik bir tebessüm ile başlayalım yeni güne.
Güzel bir fotoğraf olsun mesela hayalimiz.
Kelimelere dökülürken dilimiz.
Cız etmesin hiç kalbimiz.
Yalansız ve yanılgısız
Amasız keşkesiz.
Güzel insan olmalısın mesela.
Hiç öğüt gerektirmeden
Vicdan pusulan olmalı örneğin.
Güzel insanlar olmalısın mesela
Tüm canlıları can oldukları için
Ayırmadan sevebilmelisin.
Omuzlarımda artık yeller esiyor
Kafamdakilere paralel.
Hangi mezara sığar artık
Bir hüzün sarmalının içinde
Kadın olmak.
Ne kadar zordur bilir misiniz?
Bırakmıyorlar ki yaşasın herkes gibi.
Hiç sordunuz mu mesela.
Neden? Ağlar.
Hayat,
Hata yaptığında bunlardan ders almandı
Tam olarak.
Haklı oluşlarında bile mutlu olamazsın mesela,
Acı bir hüzün olur
Sevinemezsin sanki
İlla ki anlamak mı lazım.
Oysa ne kadar güzeldir yaşamak
Değer veremediğimiz o anlar
Elimizden kaydığını fark etmeksizin.
Bazen bilerek görmezden geldiğimizin
Adıdır YAŞAMAK.
Güneş battı batacak
Baktığım yerler kırmızıya yakın
Maviden uzak.
Birazdan gecenin karanlığı düşecek
Yaydan fırlayan oklar gibi
Üzerime üzerime.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!