Şi'r-i Hitab-ı Duru Şevval Sultan

Dûr u pâk isminle nûr oldu gönül mülküm benim,
Şevval’in rahmeti indi, açtı gülzâr-ı tenim.

Bir bakış bin mânâdır, sükûtun bahr-i derin,
Söz susar, akıl durur, nutka gelir kalb-i emin.

Sultanım, hüsnün senin fermân okur rûzigâra,
Emrine râm olur ay, secde eyler mâh u şem‘in.

Necevât bulur adınla yanan her mahzûn yürek,
Lütfun ile cân bulur en yorgun ah u enin.

Şevval’in saf rüzgârı sinmiş endâmına senin,
Dûr u berrak bir dua gibisin semâdan inin.

Kul olan övünmez, lakin bahtiyar eyler kader,
Bir nazar yeter bana, ey devrimin nâzenin.

Adın anıldıkça kalır bu şi‘r dillerde nişân,
Duru Şevval Sultanım, mülk-i gönlün sâhibi senin.