tek bir nefes
Hardal rengi bir baygınlık
Uçup gitti şiirin gölgesine
Gül sesine kurup saatimi
Uykuya diredim gözlerimi
Kapattım bir an sözlerimi
Önce gölgesine kördüm
Sonra güneşe savurdum onu
Kadının duası dudağında
Sırtında annemin hırkası
Kalabalık bir sevinç ördüm
Dişil ırmakları aşınca
Yüreğimden taşan iksiri
Bir kaya kovuğuna kustum
Günler çoğaldı ardımdan
Sözler etinden ayrıldı
Suna ya...
Gazel döküyor Ihlamur da rüzgar
Muhtemel bir insan sızısına
Şairliğimi okşarsan bir cin çıkabilir içimden
Ne dilesen yalan
Günahtı bunca sevmek ta ufka kadar
Işığı kamçılayan suretlerle beraber
Bir hülyanın peşine düşmek gün be gün
Nereden bakarsan bak cana tuzaktı
Zift gibi yapışırdı adım gecenin kanatlarına
Usulca sızlarken yaran kabuğu gülsün
Boynuna bir kavis ver semaya doğru
Sen dağların şafakla denize yürüdüğü
İçinden kalbime sıçrayan hırçın bir ayet
Yüzümdeki taşrayı sayıklıyor uykusunda
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!