Sezen Caglar Şiirleri - Şair Sezen Caglar

Yokluğunda üşütüyor bu şehir beni
Hoyratca savuruyor saçlarımı rüzgar
Ellerim buz tutmuş tir tir titriyor
İçime akıyor boşalan yaşlar
Sadece yüreğimde koskoca bir yangın var
Sanki bir heykeltraşın ellerinden çıkmış gibi

Bana verdiğin güller soldu sevgilim
Hala dikenleri yüreğime batıyor
Alışamadım yokluğuna alışamadım
Sensizlik içimi yakıyor
Gece ve hüzün çöktü odama
Aklımda sen elimde resmin

Her gün koparılır takvimlerden bir yaprak
Ömrümüzden her defasında bir şeyler çalarak
Sonunda tükenir elinde kalır tek bir yaprak
Onun da rengi soluk aynı senin yüzün gibi
Aynalara bakarsın gençliğini ararsın
İçin birden burkulur gözlerin buğulanır

Uzak bir kentin özlemi gibisin içimde
Gitmek isteyip de gidemediğim
En parlak yıldızsın gökyüzünde
Uzanıpta erişemediğim
Bir deniz olursun bazen bende
Koynuna bırakmak isterim kendimi

Gelinliği giydimde mutlu mu sandın
Gülen yüzüme nasıl inandın
İçim kan ağlarken imzamı attım
Ben gelin olmadım ölüme gittim

Çekipde vursaydın kanım akmazdı

Nazlı bebeğin olmak isterdim senin
Sende büyümek sende olgunlaşmak
Her şeyi sende öğrenmek
A, z ye ne varsa sen öğretmeliydin bana
Saçlarımı kendim örüp
Sen çözmeliğdin tek tek ellerinle

Dokunma dokunma anılara
Maziden temiz bir şeyler kalsın
Kırdığın kalbimi incitme artık
Bırak bırak da aşka ağlasın
Senin o yüzsüz kalbin utansın
Sen değil miydin aşkın katili

Hasretin bitmek bilmez içimde
Artık dayanacak gücüm kalmadı
Kimseyi koyamadım senin yerine
Olmadı sevgilim sensiz olmadı
Senin boşluğun inan dolmadı

Bir bak gözlerime anlayacaksın
Kalbimin dile getirip
Dilimin söyleğip de anlatamadığı aşkı
Gözlerimde okuyacaksın
Nakış nakış işlenmiş gözbebeklerime
Ahh birtanem okuyabilsen

Yaşamaya çalışıyorum kendimce
Tutunuyorum hayatın ucundan
Kıyısından köşesinden bucağından
Bir bıraksam ellerimi bir bıraksam
Kıymet işte o zaman kopacak
Saçlarıma karlar yağacak