Sezayi Tuğla Şiirleri - Şair Sezayi Tuğla

Mümin, güne ümitle, duayla uyanmalı.
Maziden ders alarak, atiye uzanmalı.
Ömrünü insanlığa hizmet ile geçirip,
Bilmeyerek yaptığı hatadan utanmalı.
*** (18 Kasım 2016)

Akıllı olan insan cahil olmaktan kaçar.
Öğrenebilmek için, bilime kucak açar.
İyi öğretmenlerde şekil bulan öğrenci,
Öğrendiği bilgiyle geleceğe nur saçar.
*** (25 Kasım 2016)

Kişilerin farklıdır yaşantıya bakışı.
Tedbir alsa da sürer, inişi ve çıkışı.
Dünya telaşı ile mücadele ederken,
Aniden geliverir ömrünün kara kışı.
*** (02 Aralık 2016)

İnsan ve tüm kâinat ilahi mesaj, oku!
Medeniyet; âlemin parçası ufak doku.
Hareketi İslamî rayihalar saçarken,
Gün ışığı içinde her yeri sarsın koku.
*** (09 Aralık 2016)

Sömürücü zihniyet ele almış ruhsatı.
Zulüme; dilsiz-sağır-acımasız ve katı.
Yurt içi ve dışında aynı oyun oynanır.
Sahneleyen aynı el, haçlı uşağı batı.
*** (16 Aralık 2016)

Yarabbi! Emelimiz doğruya giden yoldur.
Yarabbi! Kalbimizi muhabbet ile doldur.
Ülkemin huzurunu bozmak isteyenler var.
Yarabbi! Hainlerin umutlarını soldur.
*** (23 Aralık 2016)

Evsiz-barksız olana, yetimine, duluna,
Dertleri olanlara deva sende buluna.
Senden şifa bekleyen nice hastaların var.
Rabbim! Şafi isminle medet eyle kuluna.
*** (30 Aralık 2016)

Bütün şer odakları bize cephe aldılar.
Taşeron örgütleri üstümüze saldılar.
Allah’ın yardımıyla oyunları bozuldu,
Milletin karşısında yine yaya kaldılar.

Gülüşü bile sahte, kalbiyse taştan katı.
Çökmesine az kaldı, çatırdamakta çatı.
Müslümanlara karşı hala oyun peşinde,
Bazı taklitçilerin hayran kaldığı batı.
*** (13 Ocak 2017)

Azıcık aklı olan bulanık suya dalmaz.
Sorumluluk sahibi, çalıntı malı almaz.
“İlâhî” Adaletin varlığında şüphe yok.
Zalimlerin yaptığı asla yanına kalmaz.
*** (20 Ocak 2017)