Sezayi Tuğla Şiirleri - Şair Sezayi Tuğla

Saadete giden yol ne para, ne pul olur.
Nefsine köle olan, maddiyata kul olur.
Dünya ile ahreti dengeli götürürse,
İdeal bir hayatta eminim makul olur.
*** (04 Nisan 2014)

Meseleler çözülmez ne nefretle, ne kinle.
Zaman seni eziyor, inle Sezayi inle!
Hedefine az kaldı, hazırlana bildin mi?
İyi-kötü amelin hepsi gelir seninle.
(11 Nisan 2014)

O’nu misk kokusuyla, nuruyla tanıyoruz.
Doğumunu kutluyor, hürmetle anıyoruz.
Mirasını koruyup izinden ilerlerken,
Onulmaz aşkı ile yanıyor, yanıyoruz.
*** (18 Nisan 2014)

Ey Sezayi! Kendini gerek var mı tabire?
Herkesi çekiştirip duruyorsun habire.
Fani olan dünyada oluyorsun imtihan.
Son nefesi takiben gireceksin kabire.
*** (25 Nisan 2014)

Kâinat ile insan, ikiz kardeşler gibi.
Uzay, sonsuz derinlik, bulunmaz asla dibi.
“Ol” ile olan âlem, iradenle yok olur.
Secde ederiz sana, yerin-göğün sahibi.
*** (02 Mayıs 2014)

Dünyayı düzenleyip, deren sensin Yarabbi.
Nimeti önümüze, seren sensin Yarabbi.
İkramlarını yiyor ve asi oluyoruz.
Yine bize acıyıp, veren sensin Yarabbi.
*** (20 Haziran 2014)

Boğucu sıcaklardan yakınır olma asla.
Sabrederek, sırtını ibadetlere yasla.
Ölümsüz hayat gibi baki sanılan dünya
Bir günden daha kısa, ahirete kıyasla.
*** (27 Haziran 2014) 286

Nihayet vakit dolar, filim geri sarılır.
Allah’ın emri ile yerin yüzü yarılır.
Ebedî hayat için diriliş gerçekleşir.
Çaresizlik içinde, O huzura varılır.
*** (04 Temmuz 2014)

Takdir edilen ömür ne uzar ne kısalır.
Allah sevdiği kulu, kendi katına alır.
Mezara konulan kul Rabbi ile buluşur.
Yakınları ve malı gitmez, dünyada kalır.
*** (11 Temmuz 2014)

Kavurucu sıcaklar zor geldi nefsimize.
İhsan sahibi Rabbim, zorluğa verdi vize.
Açlığı, susuzluğu unutturdu adeta.
“Uzun” dediklerimiz, kısacık geldi bize.
*** (18 Temmuz 2014)