Denize boğulması için itildiğinde,meleği andıran maskelerin altındaki,zehirli yılan suretlerini gördü...çırpınırken,en zehirli ve en zalim olanı da,düşmanlığını kusarcasına,sen akrepsin diye haykırıyordu...ilk boğulma tecrübesi değil di neyseki...belki en çetiniydi en şiddetlisiydi ama yüzmeyi iyi biliyordu...Rabbi ona öğretmişti çünkü...ölmedi...daha güçlü bir şekilde yeniden hayata tutundu...şimdi hesap gününü bekliyor...
Dinle sevdiğim, bu ayrılık saatidir.
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.
Devamını Oku
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta