Sezai Güler Şiirleri - Şair Sezai Güler

Dört duvardan ibarettir kimine hayat
Dört duvardan
Dört bir köşesine dünyanın
Dört kapı açarsın
Dört döner dünya etrafında sanırsın
Dört gözle bakınırsın etrafına

Babam eski bir 24 Haziran'da gitmişti sen en yeni 14 Aralık
Dört duvar matem, dörde dört efkâr, dört dörtlük yalnızlık
Babam giderken şu dünyanın ışıklarını loş yapmıştı
14 Aralık'tan sonra da her yer zifiri, gülüm köşe bucak karanlık...

S.Güler-15.1.2024

Belki bir gün soluksuz öpüşür gülüşlerimiz
Belki bir gün bir düşün içinden uzanıverir de
İki kişilik bir gerçeği dört avuçla sarar ellerimiz...

S.Güler-17.6.2019

Senin gökyüzü dediğin benim mahzenimin tavanı
Senin gökyüzünde rutubetli yağmura gebe bulutlar var
Benimse gökyüzümde rutubetten dökülmüş tavan sıvası
Günlerden pazar, sen özgürsün ben hapis, dört duvar arası...

S.Güler-25.11.2018

Sene iki bin on beş, dün birdi bugün iki kasım
Geceden sabaha kırk sekize kaldı dört kısa adım
Kır aklım başka söylüyor ustam kalbim başka
Büyüdüm mü yoksa yaşlandım mı, arada kaldım
Dün atmış sekizdi, bugün iki bin on beş kasım
Çocukluk, gençlik verdim usta galiba yaşlılık aldım...

Mutluluklarım ne sabırsız, yine bir göz açıp kapaması bitti
Bir sürü misafirim girdi ömre de, dağıldı hepsi evlerine gitti
Sohbet böreklerimiz, kahkaha tatlıları damağımda eriyip bitti
Bayram bildim, sevindim, ben günü şen şakrak karşıladım da
Dönüpte bakmadı bile, suratta asmadı amma öylece geçti gitti...

Rüzgâra karşı yarıştı benimki
Bak şimdi rüzgâr ben oldum.

Bahiste tek geçti hayat beni
Belki başlangıcımın sonuna
Belki sonumdaki başlangıca

Aynı havayı soluyoruz ama ciğerlerimiz farklı
Benimki nikotine sıvanmış seninki kedersiz nefesle kaplı
Aynı suyu yudumluyoruz ama çeşmelerimiz farklı
Benimki hayır dua niyetine akıyor seninki altından kurnalı
Aynı yerkürede yaşıyoruz ama dünyalarımız farklı
Benimki toz toprağa bulanmış seninki Sultan Süleyman katı

Tanrım
Bizi yağmursuz bırakma, ama sığ sularda da biçare boğdurma
Bizi güneşsiz bırakma, ama gün ışığına da benizimizi soldurma
Bizi havasız bırakma, ama başıboş sırlı boşluklara da savurma
Bizi ateşsiz bırakma, ama cehennemde gibi de kasıp kavurma
Bizi yemeksiz bırakma, ama tokluktan da israfa meyilli azdırma

Kalk gidelim ölelim kervan bilmez bir dağın yamacında
Başımızın üstündeki yağmur yüklü bulutlar yıkasın bizi
Sonra el ele yatırsınlar bizi, örtünelim toprakla yan yana
Huzurumuzun üzerinde al gelincikler açsın her baharda
Duacımız gökyüzümüzde göçen göçmeyen kuşlar olsun
Mezar taşımızsa falı hep seviyor çıkan binlerce papatya...