Çay demli içilir, yâr sevdalı sevilir
Çay ateşte yâr kalpte unutulursa fenadır
Çay acır, yâr acır, biri kesene biri kefenine vebâldir...
S.Güler-27.2.2024
Şimdi kıyına vurmak vardı gece mehtabı kokulu ayyaş bir balıkçı iskelesinden
Vebali kalmasın üstüme günahtır, methini duymuş
Selâm vardı sana, bir istiridyenin kiracısı gözlerinin karası bir okyanus incisinden...
S.Güler-27.8.2016
Tren raylarında tuhaf bir uğultu olur, bilir misiniz?
Sevenleri ayırmanın yüküyle ağlar, inlemiş trenler, vebalimiz
Duyarsınız duymasına amma yine de gitmelerden vazgeçmezsiniz...
27.10.2017
Her veda
bir dolunay katliamıdır.
Ve her geri dönüş
demi yalnızlık
çay katranı geceye
Vedalar hep haykırır haykırmasına da sonrası da hep sessiz
Bazen davetsiz misafir, vakitsiz, morg ayazı kokulu ve hissiz
Bazen suyu gözyaşları, dip kumu mendil, el rüzgârlı bir deniz
Hep gidenler dilsiz kalıyor, kalanlar kalabalıklarda hep kimsesiz...
10.6.2017
Bazen sayfalarca cümle dört harflik bir kelimeyi anlatamaz;
Veda...
S.Güler-5.8.2018
Bazı vedalar unutulmuyor! Zor
Kara topraktaki bir çınar ağacı gibi
Günden güne dallanıyor budaklanıyor
Kökü geçmişte gövdesi gelecekte büyüyor...
S.Güler-24.6.2019
Kara gece gökyüzüne değil bazen kalbime çöküyor
Göğüs kafesimin en içinde homurtulu gök gürültüleri
Kalp kapakçıklarıma kısadan uzuna yıldırımlar düşüyor
Eskisi kadar sık değil ama, üzülme, öyle arada bir oluyor
Sonra göz buluttan bir kaç damla yağmur çisiyor sakalıma
Ardından ruhuma bir gökkuşağı doğuyor, mucize, ve geçiyor...
Tanrı çayı yarattı ve kırıntılarına al sihir sakladı
İnsanlar demlemeyi keşfetti, her derdin devası bildi, yanıldı.
Tanrı kahveyi yarattı ve onu bir çekirdeğe sakladı
İnsanlar telveyi keşfetti, her şekli geleceği sandı, fala kandı.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!